محمد تقي جعفري
296
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
ترجمهء خطبهء صد و دوازدهم و از خطبه اى است از آن حضرت عليه السلام حضرت در اين خطبه ملك الموت و گرفتن او جان آدمى را ، و ناتوانى مخلوقات را از توصيف خداوندى بيان مىفرمايد آيا احساس ميكنى كه ملك الموت ( عزرائيل - عليه السلام ) را كه به منزلى داخل مىشود آيا او را مىبينى كه روح كسى را مىگيرد بلكه آيا درك ميكنى كه فرشتهء مرگ چگونه روح جنين را در شكم مادرش مىگيرد آيا فرشتهء مرگ است كه از بعضى اعضاى ما در داخل به بطن او مىگردد يا اين روح است كه با اذن پروردگارش آن ملك را اجابت مىكند يا آن ملك با آن جنين در اعضاى درون مادرش ساكن است چگونه توصيف مىكند خدايش را كسى كه از توصيف مخلوقى مانند خودش ناتوان است